Yıl sanırım 2005 falandı.

Bill Murray’nin başrolünü oynadığı “The Life Aquatic With Steve Zissou” filminde, sualtı araştırma ekbinin (Team Zissou) giydiği adidas ayakkabılar, büyük bir çılgınlık başlatmıştı.

Ayakkabıları çok beğenen fan’ları, mağaza mağaza araştırdıktan sonra ‘adidas Zissou’ların aslında var olmadığını öğrenmiş ve şirkete mail üzerine mail göndererek özel üretim Zissou’lar talep etmişti.

Oysa bu mavi ’stripe’lı ayakkabılar, 1959 yapımı Rom modelinin film için modifiye edilmiş özel bir versiyonuydu.
adidas’ın ‘Zissou’ meraklılarına özel bir koleksiyon üretmesi de beklenmiyordu.

Derken durum kısa sürede öyle bir hal aldı ki, Coolhunting blog’unun kurucusu Josh Rubin bir imza kampanyası başlattı.
“adidas Zissou giyme hakkımız engellenemez. Adidas’a yazın, hakkınızı arayın” diyen Rubin’in çabalarından ben bile çok etkilenmiş, imzamı basmıştım ‘bildiri’nin altına!

Ama tabii ki adidas birkaç yüz, bilemediniz bin kişilik ‘popüler kültür bağımlıları’nın isteklerine boyun eğmedi. Medyada hayli yer buldu ama Zissou’lar hiç giyilemedi. (birkaç uyanığın ebay’de halen satılmakta olan tasarımlarını saymazsak tabii)…

Şimdi oturup da filmlerin toplum üzerindeki etkilerini uzun uzadıya anlatmayacağım elbette ki.

Ama böyle birebir ‘etkileşim’in gerçek hayata taşınması, ilginç ‘haberlere’ neden olabiliyor.

Fight Club sonrasında mesela, ‘dövüş kulüpleri’ çok ‘moda’ olmuştu.

Son ‘acayipliğin’ nedeni ise Jack Nicholson ve Morgan Freeman’ın başrollerini payşaltığı The Bucket List.

Filmde kanserli hastaları canlandıran ikilinin, ölümlerinden sonra küllerinin kahve kutuları içinde Everest’in tepesine konması, yeni bir trende neden oldu.

Amerika’nın en eski kahve şirketlerinden Chock Full O’Nuts, bugünlerde ‘küllerinin kahve kutuları içine konmasını isteyenlerin’ cenaze taleplerini karşılamaya (!) çalışıyor.

Bu arada Chock Full O’Nuts’ın 75 yıllık motto’suna ne buyrulur?

“The heavenly coffee”! (cennetlik kahve)

Peki, ürün yerleştirme anlamında doğru bir girişim mi?

Ürününüzün ölüm ve cenaze işleriyle anılmasını ama ‘anılmasını’ ister miydiniz?

Reklamın iyisi kötüsü olmaz mı hakikaten?