Röportaj yaptığım bir Avusturyalı tasarımcı, “Aydınlanmak isteyenler, Monocle okumalı” demişti.

Monocle, Wallpaper’ı kuran Tyler Brüle‘nin yeni dergisi.

Tyler Brüle

O bıraktıktan sonra Wallpaper’ın da tadı kalmadı zaten.

Yeni dememe bakmayın, aslında Monocle bir buçuk yıldır yayınlanıyor.

Dünyanın dört bir yanından uzak yakın, ilgili ilgisiz demeden siyasi ve kültürel haberler, mimari, tasarım, sanat, moda; ne ararsanız var.

İddialı kapak konuları hazırlıyorlar.
Bir sayıda dijital fotoğraf tekniğini yerden yere vurup Japonya’da ‘geleneksel fotoğrafçıların’ atakta olduğunu yazıyorlar, bir diğerinde ‘nasıl bir ülke markası yaratılır’ı tartışıyorlar.

Savaş bölgelerinde de varlar, Sudan’da da, İstanbul’da da..

İllüstrasyonları da çok kendine özgü.

Monocle’ın ‘cool hunting’ sayfaları..

Abonelerine, ofisinde yılbaşı partisi veren kaç dergi duydunuz?

Brüle, markalaşma üzerine hayli bilgili ve saygın bir isim olduğu için dergide bu konuya sık sık değiniliyor.

Bu ‘genç yayın yaşı’na rağmen, derginin kendisi de önemli markalardan biri haline geldi zaten.

Nasıl mı?

Monocle, çıktığı ilk günden beri radarımızda.
İlk sayısını kaçırmıştık. İkinci sayısından beri alıp biriktiriyoruz.

Koleksiyonu tamamlamak için ilk sayıyı uzunca bir süre aradım, bulamadım.
Taa ki Dover Street Market’a gidene kadar.

Londra’nın bu ünlü mağazasında, Monocle’ın bayağı geniş bir standı var.

‘Vintage’ olarak adlandırılan eski sayılar, çok hoş tasarımlı paketlerde, satış fiyatının iki katına alınabiliyor.
Ben bizimkinin paketini açtım ama bu şık kağıdı atmaya kıyamadığı için eski Monocle’larını paketli saklayan bir arkadaşım var.

DSM’ta, Monocle markalı farklı ürünler de satılıyor:

Çevreci hareketlerle iyice yükselen bisiklet trendini, Monocle kapak konusundan sonra kendi şık tasarımıyla onaylamış mesela.

Monocle, bisiklet kültürü ve sektörünü kapağına taşımıştı.

Monocle logosu

Seyahat kültürünü ön planda tutan Monocle’ın kullanışlı çanta modelleri de var:

Monocle, iç tasarımda kültüründe de iddialı.
Danimarkalı Fritz Hansen ile işbirliği yapan marka, Todd Bracher imzalı özel bir iş-çalışma masasını da kendi adı altında satıyor.

Ben markaya marka demem, kendi adında parfümü olmadıkça!

‘Markalaşma’ konusunda eline su dökülmeyen Monocle, bunu da düşünmüş ve ‘en babasından’ bir koku üretmiş.
Comme des Garçons’la işbiliği yapan Monocle’ın ilk parfümünün adı, Hinoki.
Japon kaplıcaları ve İskandinav ormanlarından ilham alınarak geliştirilmiş.
Nasıl ikili ama!

PSFK’in haberine göre, Monocle’cıların son işleri ise Londra’da bir gazete bayii kurmak olmuş.

İç tasarımı “Monocle’ stilinde, ‘şık ve temiz” diye anlatılıyor.

Monocle gazete bayiileri, dünyanın farklı metropollerinde de açılacakmış.

Gelenksel gazeteciliğin biteceğini söyleyenlere öenmli bir mesaj veriyor sanki Brüle.
Veya PSFK’in de dediği gibi, ‘basılı medya’nın lükse dönüşeceğinin ilk sinyalleri mi bunlar?

Yakın zamanda dünyanın dört bir yanında Monocle bistroları (ki olduğu iddia ediliyor)

veya otelleri açılırsa da hiç şaşırmam!

Uzun lafın kısası, bir buçuk yıl içinde tüm bunları başaran ve ismi en saygın dergilerle anılan Monocle’ın, ‘markalaşma’ açısından çok önemli bir örnek teşkil ettiğini düşünüyorum.

Türkiye’de ise ne yazık ki fazla okunmadığını duydum.

Hatta bir ara 25 kişi olduğundan falan bahsediliyordu!

Yeni yeni keşfediliyor olsa gerek, bayiilerde gördüğüm adetler çoğaldı.

Ama iddia ediyorum.
Öyle bir dergi ki, hani her 1000 kişiden biri bile okusa, emin olun bu ülkede de güzel şeyler olacak!