CNN izliyorum sürekli.

Doyamıyorum; insanların tepkilerini, yorumları, dünyanın dört bir yanındaki kutlamaları, dün geceyi ve ‘o’ konuşmayı bir daha, bir daha görmek istiyorum.

“Tarihin değiştiği bu geceyi herkes hatırlayacak; ‘ABD’nin başkanı bir ‘African American’ olduğunda ben şuradaydım” diyecekler” yorumları yapılıyor CNN’de.

Amerikalıların Beyaz Saray’a bir siyahı göndermeye karar verdikleri gün ben, Paris’teydim.

Bir iş gezisi için buradayız.

Bütün günü heyecan içinde geçirdikten sonra, otelimize vardık.

Ve dünyanın değişimini izlemek için televizyonun karşısına kurulduk.

Bir şişe de kırmızı şarap açtık.
Sadece biz değil; dün gece, tanıdığım hiç kimse uyumadı.

İlk oylar, tahminler, hologram sunucular derken ‘memleket’ten telefonlar, mesajlar gelmeye başladı.
Sabaha kadar bir heyecanlandık, bir karamsarlaştık; tahminler yaptık, tartışıp durduk..

Bir ara uyuyakalmışım..

Saat çalıp da bir saatin daha geçtiğini haber verdiğinde, ekranda ‘President Obama’ yazıyordu.

Telefonumda ‘Evetttttt’, ‘Oldu!’ mesajları birikmişti.

Televizyonun sesini açtım.

Chicago’daki kalabalığın coşkusuna gözlerim yaşardı önce.

Bir on dakika sonra Obama ailesi çıktı sahneye..

Ve tahminimce Youtube’da izlenme rekorları kıracak olan o mükemmel konuşmasına başladı.
(24 saat geçmedi ama şu ana kadar 1 milyon 200 milyon kişi seyretmiş bile. Buradan izleyebilirsiniz.)

Obama’nın sözleriyle önce, dünyanın doğal kaynaklarının yanı sıra ‘kanını’ da emen bir ülkenin değişebileceğine inandım.

Empati kurdum; ağlayan siyahlarla duygulandım.

Yeni seçmenlerin yüzde 66′sı Obama’ya oy vermişti; Y jenerasyonunun değişim isteğiyle gelecekle ilgili daha da umutlandım.

“Ben” yerine, partisi adına değil, temsil ettikleriyle “bir” olup, “biz” diye konuşan bir lidere atılan “Yes we can!” sloganlarıyla heyecanlandım…

Ve uyku sersemliğinin de etkisiyle, Obama sahneden inene kadar ‘mutlu mutlu’ ağladım.

Aylardır giydiğim Obama tişörtü, ilk kez bugün, bu kadar dikkat çekti.

Belki bazılarına göre Obama’nın şu andaki ‘kendisi’ kadar sembolik bir şey bu tişört de.

Cornel West, yeni başkanın ‘sembolleri’ ‘hakikatler’e dönüştürmesi gerektiğini söylüyor.

Bir kez, bir politikacıya da biraz inanmak istiyorum yaaaa!
))