“Aaaaah, aaah! Nerede o eski bayramlar!”, “Çocuklar eskiden bahçelerde oynardı”, “Ne güzel günlerdi”…
Büyükler, geçmişe duydukları özlemi daha sık tekrar eder oldu.
Dünyanın eskiye oranla daha huzursuz, daha tekinsiz, daha ‘kötü’ bir yer olduğunu düşünenlerin sayısı az değil.
Savaşlar, salgın hastalıklar, çarpık yapılaşma ve ekonomik belirsizlikler yüzünden ‘bu dünyaya çocuk getirmemeyi’ düşünenler bile var.

‘Eski’yi, tanıyıp bildiğimiz için de daha güvenli ve güzel buluyoruz.
Haftada bir posta kutumuza düşen ve nostalji patlaması yaşatan e-maillere bakarak uzun dakikalar geçirmemiz, hep bu yüzden.
Peki imkânınız olsa hep o günlerde yaşamak, o devirde kalmak ister miydiniz?

Nostalji günümüzün en baskın trendlerinden.
Ama pratikte ne derece mümkün?
Modern dünyanın getirdiği her şeyden yoksun, ne kadar mutlu olunabilir?

BBC Channel 4′un yeni belgeseli Time Warp Wives, 2008 İngiltere’sinde, 1930, 40 ve 50′li yılları muhafaza etmeye çalışan kadınların hikâyesini anlatıyor.

TV İZLEMİYOR

İnanması güç ama hâlâ geçmişte yaşayan, daha doğrusu yaşamaya çalışan insanlar var.
38 yaşındaki Diane Rowlands’in ‘ilgi alanı’ 1930′lar.
O döneme olan ilgisi, müzikle ve Fred Astaire filmleriyle başlamış.

Rowlands 1930′ları (yine bir ekonomik kriz olmasına rağmen) ‘daha güneşli zamanlar’ olarak tanımlıyor: “Kadınlar mükemmel saçları ve muhteşem makyajlarıyla inanılmaz zarif yaratıklardı. Erkeklerin de kadınlara saygısı tamdı. Herkes toplumdaki yerini bilir, kadınların erkekler gibi çalışıp onlarla eşit olmaya çalışması beklenmezdi.”

Rowlands iç karartıcı bulduğu için televizyon izlemiyor, gazete okumuyor.

RETRO MOBİLYA PEŞİNDE…

Debbie Cloulow ise 1940′larda yaşıyor.
Evini kocası için mükemmel bir yere dönüştürmeye kararlı.

Evde oturup dikiş dikmeyi ve yemek pişirmeyi seviyor.
21. yüzyıl kadınlarının yoldan çıktığını düşünüyor, giyim tarzlarına hayret ediyor.
Cloulow evini 40′ların sitiline göre dekore etmiş.
Retro mobilya ve eşyalar arayarak saatlerini geçiriyor.

Yemek takımını bir antikacıdan almış.
Kendisi de o tarzda giyiniyor. Şapkasını takıp eldivenlerini geçirmeden sokağa adım atmamış.
“Sokakta insanlar bana gülüyor ama umursamıyorum,” diyor.
Karı-koca rolleri belirli olduğu için, sağlıklı ve mutlu bir evlilikleri olduğuna inancı tam.
1940′lara olan ‘sevgisini’ anlamayanlarla ise işi olmuyor!

50′LERDE KALMIŞ

Joanne Massev televizyon izlemiyor, gazete okumuyor.
Tony Blair’in başbakan olmadığını daha yeni öğrenmiş.
Massev de diğer iki ‘zamanı şaşırmış’ kadın gibi günlük hayattan kaçış halinde.

35 yaşındaki Joanne Massev’in evinin Mad Men’in setinden bir farkı yok. Massev’in kendisinin de, dizideki Betty Draper karakterinden…
Massev, hayatını şöyle anlatıyor:
“En sevdiğim şey önlüğümü takıp kocam Kevin’e kek pişirmek ve bu sırada da Frank Sinatra dinlemek. Mutfağımızın dekorasyonu tamamen 1950′ler modasına uygun.

Elektrikli ev aletleri bile o yıllardan kalma. Kevin benim koruyucum ve evin direği.
13 yıldır evliyiz ve ikimiz de karıkoca olarak rollerimizin farkındayız. Günümüz evliliklerinde olduğu gibi eşitlik için kavga etmiyoruz.
Evimiz her zaman tertemizdir.
Kocam eve geldiğinde yemeği masada hazır olur. Ben ise kocamı bakımlı karşılarım.
1950′ler stili giyinirim; dar kalem etekler, beyaz gömlekler ve geniş kemerler mesela.
Rujumu sürmeden evden adım atmam.

Kocam da işe modern kıyafetlerle gider ama hafta sonları takım elbise giyip fötr şapkalar takar.
21. yüzyılın gerçekliğine baktığımda sadece şiddet, açgözlülük ve materyalizm görüyorum. O dünyada yaşamak istemiyorum.

Kadınların daha feminen, erkeklerin daha korumacı olduğu 50′leri seviyorum.”

Fotoğraflar: Mail On Sunday